รายงานความคืบหน้าค่ะ

หลังจากเหตุการณ์อันแสนน่าเศร้าและเรียกน้ำตาบันบันไปหลายปี๊บ ตอนนี้ สถานการณ์คลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้นแล้ว ทำเอาบันบันร้องไห้จนไม่ได้นอน ตาบวมตั้งแต่ค่ำจนเช้าเลยทีเดียว T_T

ตอนนั้น search หาข้อมูลจากหลายเว็บมากๆ ทั้งเว็บไทยและเว็บนอก อันไหนเป็นรายงานทางวิทยาศาสตร์ก็ให้พี่แทนแปลให้ เพราะศัพท์เฉพาะเยอะมากๆ อย่าง estrus cycle งง? ต้องให้นักชีวะมาแปลให้ว่ามันคือ รอบเดือน ใช้เฉพาะเจาะจงกับสัตว์ เพราะรอบเดือนของเค้าอาจไม่ใช่หนึ่งเดือนเหมือนมนุษย์ก็ได้

เออ นั่นแหละ หาไปหามา บันบันไปเจอเว็บไทยอันนึง ถ้าจำไม่ผิดจะเป็นของ "คุณแม่กระรอกบิน" กับ "พี่โรส" บอกว่าบางที กระรอกบินน้อยของเราอาจเจอเหตุการณ์ที่ทำให้ช๊อก (trauma) เลยแปลกไป แต่น่าจะใช้เวลารักษาหายได้

ในเว็บยังบอกอีกด้วยว่า บางทีควรจะเปิดเพลงเพราะๆให้มันฟัง.... อืมมมม กระรอกบินฟังเพลงได้ด้วยหรอเนี่ย? เง็ง... เอาวะ ลองดู!

ว่าแล้วก็หยิบซีดีเพลง bossa หวานๆเพราะๆ มาเปิดให้มันฟัง ตอนนี้มาริไม่ได้นอนมาหนึ่งคืนหนึ่งวันเต็มๆ เพลียมาก เลยเผลอม่อยหลับไปบนคานไม้ตรงเพดานห้องแล้ว เราเลยปีนไปค่อยๆอุ้มมันออกมา มันสะดุ้งตื่นนิดหน่อย แต่คาดว่าคงเพลียมากจนไม่มีแรงหนี

แล้วก็อุ้มมันมาแนบอกเหมือนที่เคยทำเป็นประจำ มันยอมแล้ว... ในที่สุด มันก็ยอม! น้ำตาไหลเลยเรา T^T

แล้วก็วางตัวมันนอนบนอก เอามือลูบมันเบาๆ มันยืนเกร็งทั้งวันทั้งคืน คงเมื่อย เลยนวดๆๆๆๆเท้า ขา ตัว ไหล่ แล้วก็หน้าผากให้มันเบาๆด้วย นวดไปก็คุยกับมันเบาๆไป ยังกะการบำบัดเลย (จริงๆก็บำบัดทั้งคนทั้งกระรอกนั่นแหละ) มันหลับพริ้มเชียว นวดมันเบาๆด้วยสัมผัสอันอ่อนโยน มาริเป็นสัตว์ไอคิวสูง น่าจะรับรู้ถึงความรักและความปลอดภัยตรงนี้ได้นะ

ถ้าตื่นมาจะหายยังก็ไม่รู้ หรือว่าจะยังลุกลี้ลุกรนอย่างเดิม ถึงยังไงตอนนี้ได้แค่นี้ก็ดีแล้ว พี่แทนบอกว่าต้องมีความหวังและต้องใจเย็นๆ อดทนรอจนกว่ามันจะหายดี

พี่แทนไปทานข้าวกับที่บ้าน เสร็จแล้วเอาลูกโป่งมาให้ บอกว่าแม่ให้ซื้อมาฝากมาเยี่ยมคนป่วย ถามว่าใครป่วย มาริหรือบัน ตอบว่าบันนั่นแหละ ยังกะคนป่วย 555 หน้าโทรมมาก ร้องทั้งคืนนี่หน่า หน้าดำคร่ำเครียดเชียว พีั่แทนน่ารักมากๆ เอา cornflake รสน้ำผึ้งมาฝากมาริด้วย

กลางดึกมาริตื่นขึ้นมา ก็ยอมกระโดดมาหาบ้าง แต่ยังผวาง่ายกับการเคลื่อนไหวของมือเราถ้าเร็วเกินไป ต้อง gentle กับช้าๆกับเค้ามากๆ ช่วงนี้เค้ายังผวาอยู่ แต่มาริยอมมาจุ๊บๆปากแล้ว แสดงว่ายังไม่ลืมเรา เพียงแต่ยังไม่ไว้ใจร้อยเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ต้องใจเย็นๆ ค่อยๆ ให้เวลามาริจังเยอะๆ ห้ามเร่งมาริเป็นอันขาด ไม่งั้นมาริยิ่งแย่แน่

ยังไงตอนนี้ก็ถือว่ามาริอาการดีขึ้นแล้ว พลอยทำให้เราสบายใจขึ้นไปด้วย ไม่งั้นคงเศร้าซึมอีกนานแน่ๆ

ไม่รู้จะได้มาริตัวเดิมกลับมาไหม ไม่มีใครรู้ แต่ที่แน่ๆ ตอนนี้มาริร่าเริงขึ้นแล้ว ยอมให้แตะต้องตัวได้ แถมบางทีกระโดดมาเล่นด้วยนิดหน่อย จุ๊บๆปากอีกนิด เพียงแต่ตอนตื่นเต็มที่ยังไม่ยอมให้อุ้มและยังผวากับเสียงดังๆหรือความเคลื่อนไหวเร็วๆอยู่

ยังไงก็ยังดีเนอะ ที่สำคัญ มาริชอบปีนเข้าไปในเสื้อแล้วกัดหัวนมเราเหมือนเมื่อก่อนเลย ตกใจจ๊าก โชคดีที่สะกดกลั้นเสียงร้องไว้ได้ ไม่งั้นมาริมีหวังตกใจอาการแย่กว่าเดิมแน่ๆ แต่คนโดนกัดสิ น้ำตาแทบไหล อูยยย ซี๊ดดดดดด หัวนมตูขาดไปหรือยังนี่? อูยยยย อ๊าาาากกก

ยอม ขอให้มาริหายเหมือนเดิมก็พอแล้ว

ว่างๆพอมาริอาการดีขึ้น จะพาไปหาหมอ เพราะยังไม่แน่ใจกับอาการที่มันก้นสั่นบ่อยๆ ไม่รู้ไม่สบายหรือเปล่า แล้วก็เจริญอาหารน้อยลงด้วย แต่ความซนนี่ดีขึ้นเรื่อยๆแล้ว

เป็นบทเรียนว่าห้ามจับมาริแรงๆอีก หรือไม่ว่าสัตว์เลี้ยงอื่นๆใดๆก็ตาม ต้อง handle เค้า with gentleness and care เพราะเค้าก็มีหัวใจ มีความรู้สึก มีความรักมีความกลัวเหมือนกัน พลาดครั้งเดียว แย่เลยยย

คิดถึงแม่กับพ่อทันที คนเป็นพ่อเป็นแม่มันทุกข์ใจอย่างนี้เอง จะกลับไปรักเค้าเยอะๆ และทุกๆคนในชีวิตด้วย เพราะมาริ เลยทำให้รู้ว่า จงให้ความหมายกับคนที่รักเราและเรารักให้มาก อย่าให้เสียเค้าไปแล้วค่อยมาเสียใจทั้งชั่วชีวิต

เนอะ!