Harry เล่มจบ ตบด้วยมุมหัก

โหย เพิ่งอ่าน Harry เล่ม 7 จบ
หนามั่กๆ หนุกมั่กๆ

หนุกแบบว่าวางไม่ลงเลย
ตะลุยอ่านมันเกือบอาทิตย์นึงได้
โคตะระหนา แต่มันส์สุดยอด

เล่มนี้ แฮรี่ โตเปนหนุ่มแร้ว
เพราะฉะนั้นเนื้อเรื่องก็จะเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ
แระความขัดแย้งต่างๆที่วัยรุ่นมีในช่วงคาบเกี่ยว
ระหว่างความเปนเด็กกะการเปนผู้ใหญ่

อ่านๆไป ก้อหัวเราะก๊าก
เด๋วก้อน้ำตาซึม
ตื่นเต้น หนุกหนาน

ชอบๆๆๆๆ

แต่ขอบอกว่าเลวมาก
เพราะอ่านๆไป เอ๊ะ ทำไมเนื้อเรื่องมันเหมือนโดดๆมาจากเล่มล่าสุดที่อ่าน(วะ)
อ่านไปเกือบสามร้อยหน้า
ถึงเพิ่งได้มารุ้ว่า ตูข้ามเล่มหกไปนี่ฝ่า!!

เอื้อกกกกกก..กกก..กก..ก......ก..
มารุ้เอาก้อตอนที่ไปเดินเล่นในร้านหนังสือ
เห้นชั้นของ harry แร้วหยุดกึก
เอ๊...ไมปกเล่มนี้มันไม่ค่อยคุ้นตาเรยฟะ

หยิบๆมาดู
ย๊ากกก! เล่มห๊กกกกกกก!!!
ที่แท้ตูอ่านเล่ม 7 แบบงงๆก้อเพราะตูยังไม่ได้อ่านเล่มหกนี่เอ๊งงงง

เอ๋งงง

จะให้วางเล่มนี้แร้วกลับไปอ่านเล่มก่อน
ก้อขี้เกียจแร้ว
ไหนๆก้อรุ้เฉลยในเล่มหกแร้วนี่หน่า

ต่อเรยระกัน....

555555

งานเขียนที่สัมผัสหัวใจ

เพิ่งได้อ่านอีกสองเล่มของคุณเสกสรรค์ ประเสริฐกุลจบ
หนุกมั่กๆ และที่สำคัญ ได้แง่คิดอย่างมากมาย
เหมือนโดนฮุคเข้าที่ปลายคาง
แร้วจุกแน่นิ่ง.... มันโดนอ่ะ มันโดนอย่างจัง

เรื่องราวสุดยอด
สะท้อนสภาวะจิตใจแระสังคมมนุษย์ได้ดีที่สุดแร้ว
เปนอะไรที่อยุ่ลึกๆในใจเรา
เพียงแต่เค้าคนนี้สามารถเขียนกลั่นกรองความรุ้สึกอันซับซ้อนอันนี้
ลงเปนตัวหนังสือได้ชัดเจน เห็นมโนภาพตามมากๆ

ที่ประทับใจมากๆคือ ภาษาของคุณเสกสรรค์ ไพเราะมากค่ะ
สละสลวย มีเอกลักษณ์ ไม่ใช่แค่ไพเราะอย่างเดียว
แต่มีความแตกต่างจากนักเขียนคนอื่นอีกด้วย

เนื้อเรื่องเหมือนจะเครียด
แต่อ่านแร้วโดนนะ
ชอบมากๆ

หลายเรื่องเราโยงเข้ากับประสบการณ์ตัวเองได้
อย่างเรื่องรับน้องนี่สุดๆแร้ว

คนกับเสือก้อดีมากๆ

ลองไปอ่านกันดูเน้อออ
เพื่อนข้อยมายืมข้อยได้นะเด้อ
หรืออยากจะยืมเล่มอื่นก้อมาบุกถึงห้องเราได้เยย
มีไม่เยอะมากหรอก แต่ไม่หวง ยืมได้กั๊บ

เด๋วจะเก็บตังค์ไปซื้อมือสองอีกที่ตลาดหนังสือจตุจักร
ต้องค้นๆหน่อย
ถ้าไม่มี จะไปซื้อที่งานสัปดาห์หนังสือ

จิงๆก้อคิดนะ ว่าซื้อมือสองเหมือนไม่อุดหนุนนักเขียนเรย
แต่เราไม่ค่อยมีตังค์นี่หน่า
ยิ่งซื้อเยอะๆอยุ่

อีกอย่าง ถ้าเราเปนนักเขียนโดยจิตวิญญาณนะ
เราคงจะดีใจถ้างานของเราแพร่หลายไปสุ่คนหมุ่มาก
มากกว่าว่าจะมียอดขายเท่าไหร่

พอเราอ่านแร้ว เราก้อซื้อมือหนึ่งเล่มอื่นด้วยเหมือนกัน
จะว่าไป ทำเปนพุด จิงๆก้อซื้อมือหนึ่งมากกว่าน่ะ
เพราะเวลาเข้าร้านหนังสือแร้วมันวูบเรย
อดไม่ได้ 555

เวลาไปซื้อมือสอง รุ้สึกโคดมันส์
ตรงที่มันโคดร้อน ฝุ่นโคดเยอะ
กลับมา หน้าเห่อเรย โดนทั้งเหงื่อ ทั้งฝุ่น ทั้งร้อน
เหงื่องี้ชุ่มหลัง จักกะแร้ หัวเปียกปอน เหม็นหึ่ง
แต่มันสะใจ

พอกลับมาบ้าน ก้อมานั่งเช็ดปกหนังสือสันหนังสือด้วยผ้าหมาดๆ
โมให้ใหม่ สะอาด ตบเอาฝุ่นออกเบาๆ

กระดาษสีเหลืองกรอบๆ
กลิ่นหนังสือเก่าคลาสสิกจะตาย
โคดจะรักเรย ^^

ที่สำคัญ เราชอบหนังสือเก่ามากๆ
เปนความทรงจำที่ดี ที่ตอนเด็กๆจะชอบปีนตุ้หนังสือสูงๆของป๊า
หยิบเอาหนังสือมาอ่าน
หนังสือป๊าจะเก่าๆ อ่านแร้วบางทีก้อก๊าก
เพราะในนั้นบอกว่า ก๋วยเตี๋ยวแพงจนไม่มีตังค์ซื้อ ตั้งชามละเกือบสลึง :D
ถ้าใครเคยอ่าน พลนิกรกิมหงวน คงจะจำกันได้ว่า
เวลากิมหงวนโชว์เพาว่าตัวรวยจัด
ก้อจะฉีกธนบัตรใบละบาทเปนชิ้นเล็กชิ้นน้อย
จนคนในร้านต่างพากันอ้าปากหวอด้วยความอัศจรรย์ใจ|
ในตัวหนุ่มเศรษฐีผู้บ้าคลั่งคนนี้

แม๋...ตั้งใบละบาทแน่ะ ;p

พ่อเปนหนอนหนังสือเหมือนกัน
เราเรยชอบอ่านหนังสือมากๆ
แร้วบรรยากาศบ้าน พ่อกะแม่จะชอบวางหนังสือที่เค้าอ่านแร้วไว้เต็มบ้าน
พ่อจะวางหนังสือสารคดี ธรรมะ fiction ทั่วไป
ส่วนแม่จะวางหนังสือแนวสืบสวนสอบสวนฆาตกรรมฝรั่งแบบหนาๆเอาไว้
เรยได้อ่านทั้งสองแบบ สองภาษาเรย

ต้องกอบกุนป๊าม๊านะกั๊บ
แต่แปลก น้องๆที่บ้านกลับไม่ชอบอ่านหนังสือกันแฮะ
สงสัยเราจะชอบจินตนาการ เรยชอบอ่านมากกว่า
แต่เรื่องหนังเนี่ย ชอบทั้งพี่ทั้งน้อง
แต่สงสัยพี่จะบ้ากว่าเยอะ เพี้ยนไปแร้ว
บ้าๆๆๆๆดูหนัง

น่าจะได้อิทธิพลมาจากพี่แทนด้วยร่ะ
เราชอบดุอยุ่แร้ว แต่ว่าเมื่อก่อนไม่รุจักหนังตลาดเฉพาะ
เรยดุหนังสุตรสำเร็จจนเบื่อ เอียนหนังไปพักนึง
จนมาเจอพี่แทนนี่แร่ะ ถึงได้รุ้ว่าโลกนี้มีหนังดีๆอีกเยอะที่ไม่ได้ผลิตโดยฮอลลีวุ้ด
ทีนี้ เหมือนปลาได้น้ำเรย หนุกหนาน เต็มที่

ดุมันเข้าไป ดุแร้วเอามาคิดต่ออีกหลายชั่วโมง
ถึงขนาดทำรีวิวหนังด้วย เขียนใส่เว็บไม่พอ
เริ่มบ้าแระ ทำรายการวิทยุบนเน็ทด้วย
ใครบ้าพอกัน ลองไปฟังไปอ่านกันได้ที่
http://movielistbylinina.blogspot.com/
http://millionquestionbaby.mypodcast.com/

สำหรับหนังสือ ตอนนี้ลิสต์ชื่อไว้เยอะแยะแร้ว
จะเอาไว้ซื้อทีเดียวรวดที่งานสัปดาห์เดือนกันยานี้ (ใช่มะ?)
ตื่นเต้นๆๆๆ ใครจะไปมั่ง ยกมือขึ้น
นัดกันไปซะดีๆ

หนังสือที่ซื้อจากงานสัปดาห์ฯครั้งสุดท้ายประมาณสองสามเดือนที่แร้ว
ก้ออ่านไปเยอะแระ
เหลืออีก 9 เล่มจากเกือบยี่สิบเล่มที่ซื้อ
อ่านช้าเพราะมัวแต่อ่านหนังสือของคนอื่นอยู่ 555

เคยคิดว่าชีวิตจะเปนยังไงถ้าไม่ได้อ่านหนังสือ
คิดว่าคงน่าเบื่อแน่ๆเรยฟ่ะ

อ่านแร้วเหมือนได้พักผ่อน เข้าไปอยุ่ในอีกโลก
ได้ลับความคิด ได้รุจักกับอารมณ์อีกมากมาย

มีความสุข

เหมือนกับหนังดีๆ
ดูแร้วแฮ๊ปปี้

แต่ที่โรคจิตก้อคือ
จะชอบดูหนังสยองสลับกันไปเปนพักๆ
ชอบมากเรยเนี่ย เลือดเนี่ย
ซี๊ดดดดดด....

บางทีอ่านเยอะดูเยอะเกินไปจนหลอนฮ่ะ
ต้องมาเบรกด้วยการดูหนังตลกแอ๊คชั่นไรไปเพื่อดีท๊อกซ์

เรยได้บทสรุปว่า หนังหยองต้องดูน้อยๆสลับกับหนังประเภทอื่น
ไม่งั้นหลอนเกิน

วันนี้ไปประชุมตอนเช้าที่บริษัทโกะ

นายเค้าเรียกไปคุย
ตอนแรกนึกว่าจะโดนดุเรื่องสคริปต์ซะอีก
ปรากฏว่าเปล่า
คุยคิดไอเดียหัวข้อสคริปต์ต่อไปด้วยกัน

แฮ๊ปปี้ หนุกดีค่ะ
ชอบ ได้เขียนเรื่องราวที่เปนสาระบันเทิง
ชอบอ่ะ เพราะปกติเปนคนขี้สงสัยมากคำถามถึงที่มาที่ไปของนู่นนี่อยุ่แร้ว
พอได้เขียนรายการนี้ เรยหนุกดี
แต่ออกแฟชั่นหน่อยๆ บันเทิงนิดๆ
ก้อโออ่ะ

อาจจะได้เขียนในแมกกาซีนเล่มเล็กเค้าด้วย
อันนี้สัมภาษณ์คน ชอบบบบบบ
ตาวาวเรยฮ่ะ
ชีวิตคนน่าสนใจสุดแร้ว

หวังว่าคนที่จะโดนสัมภาษณ์เนี่ยจะไม่ใช่พวกรวยๆแต่น่าเบื่อนะ
เบื่อคนขี้อวด ถ้าเค้ามีดีจิงคงจะเยี่ยมไปเรย

เย้ๆๆๆ
แต่ต้องดุก่อนร่ะว่างานสอนจะไหวไม๊
เพราะอันนี้งานหลัก
ให้ความสำคัญสุด ต้องทำให้ดีที่สุดให้ได้
ตื่นเต้นๆๆๆ

น้องเม็ดแมงลัก

ช่วงนี้บวมเอาบวมเอา
แบบไม่หยุดยั้ง

พระเจ้าจอร์จจจจมันอ้วนมากกกกกกกก

ทรงโป๊งเหน่ง
อยุ่ห้องอ่ะ
มันร้อน เปิดพัดลมเพื่อความประหยัด
กะเพื่อรักษ์โลก (รัก ษ การันต์)

ตอนนี้กำลังบันทึกอยุ่
มีโปรเจกท์ส่วนตัว (ทำทำไมเนี่ย ไม่เคยได้ตังค์
ชอบทำไรนักอ่ะ ที่มันไม่ได้ตังค์เนี่ย)
รักษ์สิ่งแวดล้อม รักษ์โลก

เด๋วเปนรุปเปนร่างแร้วจะเอามาลงบล๊อกให้ดูกัน
(ใครบอกว่าอยากดูฟะ? ตูงึมงำคนเดียว)

ลูกสาวแสนสวยของฉ๊านนน

มาริจังไม่เดือดไม่ร้อนกะเค้าเร้ย
มีฟามสุก ชอบกินทาโร่มากๆตอนนี้
แต่กินเสร็จต้องให้ดื่มน้ำตามมากๆ
กัวเค็มเกิน

ให้เปน snack ทานเล่นๆ
ไม่ให้บ่อย กัวมันเปนโรคไต

แต่มันชอบมากเรยนะ
เคี้ยวแจ่บๆๆๆ

ส่วนมากให้ซีรีแล็ค สุดยอดอาหารของมันแระ
สลับกับน้ำผลไม้ ผลไม้โดยเฉพาะชมพู่กะอะไรที่หวานๆ
ส้มงดเพราะเคยให้กินสามทีแร้วท้องเสียทั้งสามทีเรย

บางทีให้กิน lipton iced tea คนชอบ กระรอกบินก้อชอบบบ
แบ่งกันซู้ดๆๆๆ วันไหนลืมให้ กระโดดมาเลียจากปากเรย
เท่านั้นไม่พอ เอาลิ้นดุนๆๆแย่งกินถึงในปาก
สุดท้ายเรยต้องเทให้กินเปนส่วนแบ่งไป 5555

มาริจังเนี่ยน่ารักจัง
จะไม่ขังเรย เว้นเวลาจำเปนมากจิงๆ
เพราะเราไม่ชอบโดนขัง มันก้อคงไม่ชอบเหมือนกัน
ปล่อยให้วิ่งทั่วห้อง
ลำบากถึงคนที่ต้องเปนฝ่ายระวังเหยียบมันแทน
กัวมากๆ ระวังสุดฤทธิ์
ห้องโน้งห้องน้ำ ปิดประตุตลอด
กัวมันจมน้ำ ใครมาที่ห้อง บอกเรย ระวังกระรอกฉานนน

เอาไปไหนมาไหนด้วยตลอด เว้นบางครั้งที่ไปกินร้านหรูๆ
แร้วมันมีท่าทีจะซน

มาริจังติดคนมากๆ คืนไหนใส่กรงเค้าจะงอน
เห่าเรียกเหมือนหมาพุดเดิ้ลทั้งคืน
จนกว่าเราจะไปเปิดเอามันมานอนด้วย
แร้วนอนกรนด้วนนะ บางทีทำปากแจ๊บๆๆ
บางทีละเมอ สะดุ้งเอง
เอาเท้าถีบๆ ทั้งที่ยังปิดตาอยุ่

คืนไหนมีน้องๆมานอนด้วย
มาริจะไม่ลังเลที่จะไปมุดไปซุกดุ๊ดๆๆๆในเสื้อน้องๆเลย

พี่แทนก้อโดนมาแร้ว
บางทีหามาริไม่เจอ

ปรากฏว่าไปมุดอยุ่ในพุงอุ่นๆของเฮียนี่เอง
-_-''

ต้องคอยเล่นกะเค้า
ไม่งั้นเค้าเบื่อ เค้างอน
ต้องเล่น เอามือดันๆๆๆ
ให้มันล้ม
จุ๊บๆๆๆมัน

แร้วดันเปนสัตว์กลางคืนนะ
ชอบตื่นมาเลียหน้า เลียมือ
แทะเท้า แทะคางเราเล่นกลางดึกตอนเราหลับแร้ว
เอาของเล่นให้เล่น ก้อไม่แทะ
จะแทะแต่เรา
เรยต้องตื่นมาเล่นด้วยเรย
งืออออ T^T

เจ้าเด็กเอาแต่ใจ -*-

ตะลุย central world

วันนี้ไปกินราเมงโอมาที่ central world
ลากพี่แทนไปด้วย
เรื่องราเมงขอให้บอก
อืมมมมม... สรุปนะ
เฉยๆอ่ะ แป่ว...

ไปต่อที่ร้าน muji
โอ้วว พระเจ้า...มันยอดมาก
อยากซื้อมันทุกอย่างที่ขวางหน้า
แต่....มะมีตังค์....ประหยัดๆๆๆ 5555

เด๋วต้องจ่ายค่าหออีก
ไหนจะค่าวาดรุป อุปกรณ์ ฯลฯ
priority แรกสุด คือ เก็บตังค์ซื้อกล้อง dslr
ตั้งหลายหมื่นแน่ะ ฮือๆๆๆ
ปลายปีนี้จะซื้อได้ไม๊เนี่ย...?
ต้องอดข้าวหน่อยแย้ววว (จิงๆแร้วเพื่อรีด'มัน)

ต่อที่ร้านหนังสือ b2s
โหยยย ที่นี่มีหนังสือเกียวกับการถ่ายรุปสวยๆเยอะแยะเรย
สุดยอดดดดด แต่แพงโคดดดดเช่นกัน

ถ้าจะซื้อหนังสือฝรั่งนะ ไปที่ร้านกาแฟหนังสือมือสองแถวพร้อมพงษ์ดีก่า
รอก่อนนะ หนังสือจ๋า กำลังลิสต์อยุ่ ถุกแบบครึ่งต่อครึ่ง

สุดท้าย ตบด้วยซื้อ canvas มา
จะลองวาดรูปด้วยสี acrylic อีกครั้ง
มีเว็บไหนสอนตูได้มั่งเนี่ย
ว่ามันต้องใช้สียังไง
ลองผิดลองถุกมั่วๆเฉยเรย

canvas แพงง่ะ
น้ำตาจะร่วง ขนาดซื้ออันถุกสุดแร้ว
สองอันเล็กๆยังตั้งเกือบห้าร้อย
เอาวะ....เพื่อความสุข

เบลบอกว่า ช่างเปน hobby ที่อะไรจะแพงขนาดนั้น
ตุเห็นด้วยฟ่ะ แต่ตูก้อว่ายังดีก่า เอาเงินไปเที่ยวกลางคืนทุกคืน
เสียมากกว่านี้อีก เทียวนานๆทีก้อหนุกดี
เจอเพื่อน เจอคนนู้นคนนี้
เปลี่ยนบรรยากาศ

แต่ให้เที่ยวทุกวัน
เหนื่อยแย่ แพงด้วย
เต็มไปด้วยควันบุหรี่ แออัด
เที่ยวทีไร หน้าโทรมทุกทีเรย
เห็นได้ชัด

แต่นานๆทีก้อหนุกดีเหมือนกัน
ไม่ได้ไปนานมากกกกแร้ว
แต่กลับมาจะรุ้สึกว่าพุงแข็งขึ้น
เปนการออกกำลังกายอย่างหนึ่ง

เต้นให้วงแตกกระจาย
นึกว่าองค์เทพโอรีโอลง......
(นั่น ตูเผลอปากกล้วยอีกแร้วตู...)

หอคอยทำด้วย chocolate ใหญุ่สุด
แต่ขอบอกว่ามันมีกลิ่นทะแม่งๆอ่ะ
ใส่ยาฆ่าแมลงลงไปด้วยป่าวฟะ
เหม็นแบบเอียนจะอ้วก

จากตอนแรกวิ่งเข้าใส่ป้าดดด แบบหมาเห็นไก่ทอด
หรือแบบหญิงสาวเห็นป้าย sale
หรือแบบชายหนุ่มเห็นหญิงสาวหุ่นดีร่างเปลือย -_-''
..chocolate ยักษ์โว้ยยย จะกินให้หมดเร้ย วะฮะฮ่าๆๆๆ
ยังไม่ทันได้แตะต้อง กลิ่นก็โชยถึงกับต้องเบรคเอี๊ยดดดดดดด!
เหม็งอ่า...
อ๊อกกกกกก
... ไปดีก่า...

คราวนี้จำที่จอดรถได้แม่นแร้ว
คราวก่อนแทบจะแพ่นกะบาลพี่แทนแตก
ดันจำที่จอดรถไม่ได้
เดินหาเกือบชั่วโมง เกือบเที่ยงคืนแร้ว
เดินเข้าไปสิ ลานจอดรถเค้าเนี่ย
มีตั้งแต่เสา A-Z แต่ละเสาก้อมีหมายเลขอีกเปนสิบๆ
แบ่งเปนโซนอีกนะ
เอาเรยสิ เดินเข้าปายยยย..

วนซ้ายออกขวา
เดินจนออกขึ้นมาชั้นบนออกถนนใหญ่
แร้ววกเข้าไปในลานจอดรถอีกที
เดินหาชั้น B1-B2
คร่อกกกกกก....น่องปูดเปนไก่ชนโคราชเรย

แร้วใต้ดินเนี่ยเค้าก่อสร้าง ฝุ่นโขมง
หอบฮั่กกันอีก หน้างี้สิวขึ้น
เหงือชุ่มเต็มแผ่นหลัง
โอววววว เดินขาลาก
บอกให้ถามรปถ ให้เค้าวอหากัน
ก้อไม่เอา บอกว่าเสียศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย
แน่ะ!!

เดินหาไปเกือบชั่วโมงแร้วนั่นแร่ะ
เรยยอม

มาเปนทีมเรยฮ่ะ
ส่งมอไซค์ไปดูตามชั้นต่างๆ
เพราะที่จอดรถ central world มันกว้างมากกกกกกก
ถ้าใครเคยไปจะรุ้เรย สุดยอด
อาหารที่ดิชั้นรับประทานมา ย่อยหมดไม่มีเหลือเรยฮ่ะ
สูญเสียเกลือแร่อย่างแรง
หิวน้ำมากๆ คอแห้งผาก เดินลากเท้าจนก้นบิดแร้วเนี่ย
บันดาลให้เกิดภาพลวงตาขึ้นมาว่ากำลังเปนอูฐเดินอยู่ในทะเลทราย
...แฮ่กก แฮ่กกก แฮ่กกก...

รปภ วอกันไปมา
พี่แทนก้มหน้างุดๆ อายทำไมน่ะ
คุณ รปภ บอกว่า ธรรมด๊า
หลงกันทู๊กวัน อย่างตอนนี้ก้อมีอีกคุ่เค้าก้อหาไม่เจอ
ยังเดินวนกันอยุ่ข้างล่างเนี่ย

รุ้ป่ะ สุดท้าย เดินสวนทางกันด้วย
ทั้งสองคุ่เดินกันขาขวิด
ฝ่ายชายหลบตาพวกเรา
ส่วนแฟนเค้า (เดา) หน้าบู๊เปนปลาบู่มาเรย
เดินเป๋เล็กน้อย คาดว่าคงหามานานเช่นกัน
ท่าทางจะมาคุไม่น้อย
(ตอนนั้นเวลาล่วงเลยไปเที่ยงคืนกว่าแร้วค่ะ)

อยากบอกฝ่ายชายว่า คุณขาไม่ต้องอาย
เดี๊ยนก้อหลงเหมือนกัน
น่าจะมาแลกข้อมุลกัน

ที่คุณเดินมา คุณเจอรถไรบ้าง
แร้วเราเจออะไรบ้าง
มาเข้าโครงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกัน 5555

ดูทำหน้า วันนี้เจอสาวหุ่นดีข๊าวขาว
ใส่เกาะอกผมยาวสลวยน่ารักยังกะดารา
มองจนเหลียวหลัง (ญ เปนฝ่ายมองนะ)
ทำเปนเขิน เอา canvas ที่เราซื้อมาปิดพุงหมีใหญ่ๆ
แร้วเก๊กหน้าหล่อ ตลกชะมัด

กระซิบบอกเราว่า
"หรือเค้าคิดว่าเราเปนกวาง abnormal เนี่ย"

อ๊อกกกกกก...เจ้าอ้วนเอ๊ยย...
เสียดายราเมงอ่า.... 555