กะ กะ กะ กุ๊ก กุ๊ก กะ ก่ะ กะ ไก่.......

มีปังคุงกรอบ..กรอบ..มาขายแร้วจ้า..

ตอนนี้เหลืออีกสองอาทิตย์แย้วนะก๊ะ โปรเจ๊คท์ นี้ก้อจะเสร็จแร้วนะก๊ะ

อีนี่...เมื่อไหร่อีนี่จะจ่ายเงินที่เหลือหนา...
อีนี่จนมั่กๆแร้วหนา...
หันไปทำตาปริบๆใส่อาบัง ช่วยจ่ายเงินฉานเร็วๆหน่อยได้หมาย

เมื่อวานได้รับเงินมาครึ่งหนึ่ง ก้อเอาไปจ่ายหนี้(เกือบหมิ่นเหม่อย่างแรง)หมดแย้ว

ตอนรับเงินมา ลัลลัลลลล ลา...
แต่พอเข้าธนาคารนั่นแร่ะ เซา เส๊า เส้า...
หมดเกลี้ยงเยยง่ะ โฮ โห่ โฮ๊ โฮ......

ปังคุงอาละวาด งาบไปสองหัว

เมื่อวานแทบจะงาบหัวพนักงานธนาคารกรุงเทพตายไปสองคน ปล่อยให้ยืนรอนานแสนนาน ทั้งที่เลยคิวแร้วเพราะเราจะทำบัตรเอทีเอ็มไง (บัตรเก่าหาย)

เค้าเรยกลัวนาน บอกให้ยืนรอไปก่อน

ตัวเองถือบัตรคิวที่ 236 ตอนนี้เค้าเรียกกันไปที่ 246 แร้วยังไม่มีวี่แววว่าจะมาสนใจเราเรย หันไปมองน้องอีกสองคนที่มาก่อนเราแร้วจะทำบัตรเหมือนกัน ...

โอ้ แม่เจ้า ในมือชี ถือบัตรคิวที่ 200!!

แร้วหน้าตาชีนะ แบบว่าไร้แระสิ้นซึ่งจิตวิญญาณมากๆ หน้าตาซีดเซียว หลังห่อ หน้าเหี่ยว พุงห้อยออกมาเรยอ่ะ นึกดู อาไร๊มันจะต๊อแต๊ได้ขนาดนี้... ถ้าผู้หญิงนะ ถ้าถึงกับขนาดไม่แขม่วพุงแร้วร่ะก้อ..มันแปลว่า เธอกำลังไว้อาลัยตายอยากเรยนะนั่น เหล่าแมนๆเข้าใจป่ะ พอจะนึกออกมะ... ถึงกับปล่อยให้พุงปลิ้นออกมาแลบใต้เอวชายเสื้อเรยร่ะก้อ ความเครียดกำลังอยู่ที่เลเวล 8 เรยนะ! (แถมสะดือจุ่นด้วย ดำด้วยร่ะ)

แค่เห็นก้อนึกถึงชะตากรรมตัวเองแระ อีกสักชั่วโมงข้างหน้า หน้าตาตูคงดูเหมือนเป็นพี่น้องเจ้าสองคนนี่แน่ๆ.... o_O พุงตูก้อคงจะแผละออกมาอย่างสิ้นหวังเช่นกัน...

พระเจ้า แร้วนี่ตูจะต้องรออีกกี่ชั่วโมงวะเนี่ย!!

ไม่ได้การแระ หันไปวีนเรยก่ะ แต่พยายามอย่างหนักที่จะวีนอย่างสุภาพ เพราะเราทำงานบริการเหมือนกัน ทำไมจะไม่เข้าใจว่าจะรู้สึกยังไงเวลาโดนลูกค้าวีนเพราะไม่พอใจเราทั้งๆที่ไม่ใช่ความผิดเราแต่เป็นเพราะข้อจำกัดของระบบบริษัทเองต่างหาก เรยพยายามก่ะ ได้แต่พยายามทำน้ำเสียงสุภาพ เพียงแต่น่าจะแจ้งลูกค้าหน่อยน๊า

บทสนทนาระหว่างปังคุงแระพนักงานเก็บชั่งแระตำลึง

"ตกลงต้องรออีกนานไม๊คะ"

"แป๊บเดียวค่ะ" (ในใจ กุรอมานานแร้ว แร้วน้องนี่เค้าถือบัตรคิว 200 ตกลงคุณก้อบอกน้องเค้าว่าแป๊บเดียวเหมือนกันเมื่อชั่วโมงที่แร้วหรือเปล่าฟะ"

"ที่บอกว่าแป๊บเดียวนี่ ฮึ่มมมม... (หันไปมองใบหน้าเจ้าของแววตาเหม่อลอยข้างๆ) ถึงครึ่งชั่วโมงไม๊คะ"

"คือช่วยรอแป๊บเดียวนะคะ"

"คือ...กรุณาแจ้งด้วยคะ ว่าจะต้องยืนรออีกนานแค่ไหน บอกว่าแป๊บเดียวนี่คือกี่นาทีคะจะได้กะเวลาถูก สักประมาณ 10 นาทีได้ไม๊คะ หรือว่าอีกครึ่งชั่วโมง จะได้รู้ว่าควรจะรอต่อไปหรือไม่รอน่ะค่ะ"

"ค่ะ ได้ค่ะ"

"10 นาทีนะคะ ตกลง 10 นาทีนะ"

"...ค่ะ"

"โอเค ขอบคุณค่ะ จะรอค่ะ"

อูยยยยย ว่าแร้วตูก้อยืนหิ้วแล๊พท๊อพต่อไปอย่างแห้งเหี่ยว...

สุดท้ายใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงในการทำบัตรก๊า!!! >_< ในที่สุดพุงตูก้อยังแขม่วไว้ได้อยู่... เฮ้อออ เกือบพลาดท่าแร้วไม๊ร่าเรา...

โอ....มาย บุดด๊า

ปังคุงตะเวณล่าหาหอ

เฮ้ออออ เรื่องหอ.....

ยังหาไม่เจอเรย
บางที่เต็ม
บางที่แพงเกิ๊น
บางที่ถูกเกิ๊นนนน
บางที่ไกลโคตร
บางที่ใกล้แต่สุดจะโทรมหรือเปลี่ยว
บางอันดีดี๊ดีแต่ดันมาติดกะม่านรูด...เง้อออ

ยังหาต่อไปนะคะ อย่ายอมแพ้... (ขออย่ายอมแพ้...อย่าอ่อนแอแม้จะร้องไห้... จงลุกขึ้นสู้ไป จุดหมายม่ายกลายเกินจริงงง)



ว่าจะไปดูแถวรางน้ำต่อไป ดูที่พญาไทแร้ว มีที่น่าสนบ้าง

ที่สะพานควายไม่ค่อยเวิร์ค

ที่อารีย์แพงไปนิด

ที่รัชดาไกลไปหน่อย

ที่ประตูน้ำไกลไป

ที่เพชรบุรีน่าสนแต่เต็มหมดแร้วร่ะ ...

เดินๆเข้าๆออกๆเป็นกิโลเรยในการหาหอเนี่ย.... โอ้ มาย บุ๊ดดา... o_O

เป้าหมายต่อไป ราชวิถีแระรางน้ำ ขอให้ได้เถิดเจ้าประคู้ณณณณณณณณ... ใกล้ๆเซ็นจูรี่กำลังดีเนอะ... สาธุ๊...ช่วยเบบี้บันอธิษฐานด้วยน๊าค๊า... ใครรู้แหล่งซ่องสุมดีๆช่วยบอกปังคุงตัวนี้ด้วยน๊า...

ปังคุงในมุมแบบสบาย..สบาย...

ประมาณเดือนหน้า จะลงคอร์สเรียนวาดสีน้ำแย้ว ตื่นเต้นๆๆๆๆ

เรียนสองวันหนึ่งคืน วาดภาพริมน้ำและบนเรือ นอนในเรือนไทยกางมุ้งแบบโฮมสเตย์ กะเป้สีน้ำ
ใครสนใจไปเป็นเพื่อนบอกข้อยน๊า ค่าเรียน 3,000 บาทจ้ะ รวมทุกอย่าง

หลังจากนี้ต้องประหยัดๆ ห้ามฟุ่มเฟือยเพราะต้องออกค่าที่อยู่เอง แถมต้องพึ่งตัวเองเต็มร้อยแร้ว จะรอดไม๊น๊า... เฮ้อออ เอื้ออกกกก

อีกสิ่งหนึ่งที่ปรารถนาจะกระทำ (โฮ่ๆๆๆ) คือไปเที่ยวทะเลหรือต่างจังหวัดเงียบๆคนเดียวก่ะ สุดเสี้ยนแร้วเนี่ย มะหวายแร้ว ตอนนี้จะมีตังค์เหลือไม๊น๊า อยากถ่ายรูปเจ๋งๆด้วย

ที่ผ่านมา ทำงานที่ไม่ได้รักมากมายแต่หาเงินมาจุนเจือตัวเอง พอว่างจากงานเรยอยากวิ่งตามไปไขว่คว้าความต้องการของตัวเองบ้างก่อนที่จิตใจตัวเองจะแห้งห่อเหี่ยวไปมากกว่านี้...

สุดแต่จายยย...จาไขว่คว้า...
สุดแต่จ๊ายยย..จาไขว่คว๊า อ๋า...

***จบข่าวปังคุงนิวส์***