ตอนนี้เริ่มหาหออยู่เองแระ เหนื่อยจังแฮะกว่าจะหาแต่ละที่ได้ >.<

ยังไงก้อต้องสู้ไม่ถอยแร่ะว๊า... ไอ้เสือ....อออ..อ...บุ๊กกกก!

คิดตุ๋งน้องแมวแสนนุ่มนิ่มของฉ้าน ได้ข่าวว่าไปสร้างวีรกรรมงอแงจนเป็นอันต้องถูกอัปเปหิออกจากห้องนอนน้องสาวแร้วนิ โถ่...เบลอุตส่าห์ใจดีทั้งที ปกติไม่ยอมให้เข้ามาในห้องนอนแท้ๆ ไม่น่าแง๊วต่ะร่ะร่ะแง๊วเกินงามเร้ย ไอ้เหมียว... อดเรยค่ะ อดนอนบนเตียงนุ่มๆอุ่นๆเรย .... อุอุอุ...อดใจรอเด๋ว เด๋วพี่นาจะไปรับนะจ๊ะ คริ คริ..

คิดตุ๋งไอ้น้องชายตัวแสบด้วย ซ่าส์ชะมัด แต่น่ารักเป็นบ้าเรย ตอนนี้กำลังอินกับการตีเทนนิส จนอ้อนแม่ให้ไปส่งโรงเรียนสอนเทนนิสใกล้บ้าน ข่าวดีก้อคือ ไปคัดเลือกตัวเป็นทีมเทนนิสของโรงเรียนติดด้วยร่ะ เก่งจังเน้อ น้องใครเนี่ย... ^.-

เผลอแป๊บเดียว น้องชายวัย 14 (รึป่าวหว่า) สูงนำดิชั้น-พี่คนโต-ไปแร้วค่า ตกลงน้องสาวตูก้อสูงกว่าตู น้องชายก้อยังมาปรื๊ดดดเดียวสูงที่สุดได้ไงอ่า แงๆๆๆ เราเป็นฮอบบิทคนเดียวของบ้านแย้วววว... ~>.<~ แร้วใครจะอุ้มเราเวลาเราขาสั้นก้าวไม่ผ่านขั้นบันไดร่ะเนี่ย....

(ดูมันร่าเริงมาก ไม่เหมือนคนโดนอัปเปหิออกจากบ้านเรยวุ้ย... จิงๆน่ะ เส้านะ เครียดบ้างวันแรกๆ ตอนนี้เวลาผ่านไปทีละวัน เติมความเข้มแข็งให้ตัวเองทีละนิดทีละวัน ดีขึ้นเรื่อยๆแร้วร่ะ ต้องขอบคุณคุณแฟน คุณน้องสาว แระคุณแม่ รวมไปถึงคุณโกะกะพี่บูลย์ ที่คอยอยู่ข้างๆแระห่างๆดูแลแระเป็นห่วงกันนะก๊ะ ข้อยจะเข้มแข็งแระมีความสุขให้ดูก๊า ดีใจแระโล่งใจที่อย่างน้อย ต่างก้อลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า เบบี้บันไม่ผิด)

"It's not my fault".